تو ای دوست من! صبر کن... دست نگهدار... باز هم که اشتباه انتخاب کردی. باز هم ندانسته به همان راهی میروی که سعی در برگشتش داری. انتخابت که باز همان خودکامگیست. بار دیگر که خود عاملی برای تکگویی شدی.
تو ای هموطن من! به هوش باش که خامنهای و احمدینژاد اینبار به شکل یک منتقد دین و سکولار و با مهر تأیید تو، همان رفتاری را تبلیغ میکنند که تو ادعای مبارزه با آن را داری. همان روشی را داد میزنند که برای نابودیش من و تو همقسم شدیم. توهین میکنند و با فحش، نفرت را بین ما میپراکنند. ادعا دارند که نقد میکنند، حال آنکه در نوشتههایشان جزء فحش و توهین چیز دیگری نیست. اصرار میکنند که راست میگویند و سلاح اثبات آن را ناسزاگویی میپندارند.
تو ای همسنگر من! بیا بیتفاوت نباشیم. بگو و میگویم که چاره کار روشنگریست و فحش نیست. بگو و میگویم که نفی یک کار غلط، دلیل و منطق هست و توهین نیست. داد بزن و میزنم که خودخواهی بس است و خیرخواهی احتیاج ماست. بیا با هم فریاد بزنیم نقد آری، فحش و توهین خیر...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر