بیخود دلت را به این خوش نکن که قلبا با این نظام مخالفی و از روی ناچاری بود که رای دادی و وقتش برسد چنین و چنان میکنی و چه وچه... میدانم و میدانی که اینها بهانه ای بیش نیست.
مطمئنا اگر سرنوشت مردمت برایت مهم بود، اگر اندکی به یاد شهیدان راه آزادی بودی و اگر کمی از پدر و مادر این شهیدان احساس شرم داشتی، نقشی در این نمایش دروغ شیطان ایفا نمیکردی.
تو خیانتکارتری! چرا که بسیجی رای می دهد چون اعتقادش همین است. اما تو چه؟
به راستی این زندگی ارزشش را دارد که برای اندک سهمی بیشتر از آن، جوانمردی را نادیده بگیری؟
بگذار صادقانه بگویم نمیدانم اگر من هم جای تو بودم این کار را میکردم یا نه. فقط همین را میدانم که به این زندگی که هر لحظه غیرت و شجاعت در آن قربانی امیال من و تو می شود باید تف کرد.
