۱۳۸۹ خرداد ۲۱, جمعه

آقای کودتاچی! اعتراض ما تنها برای ندا نیست، ما از کشته شدن یک ملت می‏نالیم.


چطور به این نتیجه رسیدی که درد من فقط شهادت ندا است و بس، که اینچنین برای مصنوعی جلوه دادن این واقعه تقلا می‏کنی. این همه برنامه و بیانیه و هزینه برای این بود که به من بگویی پرپر شدن این گل کار تو نبوده غافل از اینکه درد من پژمردگی تنها یک گل نیست و من داغ گلستان را فریاد میزنم. من از نابودی گلزار می‏گریم و تو بی‏گناهی خود را در کتمان کردن خشکی گلی می‏جویی؟ خودخواهی کورت کرده و کوریت چندش‏‏آور است. حماقت تو تمامی ندارد و به اندازه بدبختی کل مردمت هزینه دارد. آنقدر احمقی که نمیفهمی با اصرارت بر کتمان کردن شهادت ندا، خود را در به خون کشیدن بقیه شهدا رسوا کرده‏ای ، شرم بر تو... شرم بر تو... شرم بر تو...

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر