باید با همان «شمشیر دین» به جنگ کودتاچیان رفت

مشکل جنبش سبز در حال حاضر بخشی از جامعه است که توسط رسانه‏های داخلی احاطه شده و هیچ دسترسی و یا حتی دانشی برای دست یافتن به اخبار رسانه‏های خارج از کشور و مستقل در این قشر وجود ندارد. این گروه که اکثرا از مردم طبقه سنتی و روستانشین تشکیل شده است به علت تبلیغات مکرر از طرف صدا و سیما، عمدتا طبقه حاکم بر کشور را مقدس و معترضین را دشمنان خدا و دین می‏داند. اما چطور می‏توان این قشر عظیم را که در اوضاع فعلی بزرگترین پشتیبان حکومت هم محسوب می‏شوند به همراهی با جنبش و معترضین واداشت. جواب این سؤال چیزی بجز برانگیختن احساسات ایشان در مسائلی که به وسیلهُ آنها بر ضد معترضین به کار برده می‏شوند نیست و آن چیزی نیست جز «اعتقاد این افراد». بهترین راه برای رسیدن به این مقصود استفاده از شعائر و احکام اسلامیست. اگر بی‏تعصب اسلام را بررسی کنیم احکام زیادی را برای استفاده در شرایط فعلی خواهیم یافت که می‏توان به نوعی در برانگیختن و بیداری ایشان به کار بست. بیاییم در روز 22 بهمن با پتک دین بر سر کودتاچیان بکوبیم. شعائر اسلامی را بر ضد خودشان به کار بگیریم و تمام آن چیزهایی را که آنها ادعای پایبندیش را دارند ما استفاده کنیم. به تمام آنهایی که حکومتیان را حق می‏دانند بفهمانیم که اعمال آنها هیچ گونه انطباقی حتی با اعتقاداتی که خودشان دم از آن می‏زنند ندارد. در اوضاع فعلی ایران هیچ شمشیری برنده‏تر از شمشیر دین نیست. چه بهتر که این شمشیر از آن دلاوران سبز باشد و نه کودتاچیان ترسو. بنابراین می‏بایست در میان جملات و شعائر مناسبی که برای تجمعات جنبش استفاده میشود بخش زیادی نیز به جملات دینی و اسلامی اختصاص داد. این بهترین کار برای جذب حداکثری جنبش در شرایط فعلیست.
زنده باد جنبش سبز مردم ایران...